[សហព័ន្ធកម្មករចុងក្រោយបំផុត] បានដាក់ពាក្យបណ្តឹងថ្មីទៅកាន់ គីចីវ៉ា គូហ៊ីរ៉ូ។ ពួកគេបានសួរអំពីសកម្មភាពរបស់បុគ្គលិកនៅពេលធ្វើដំណើរកម្សាន្ត និង “washino desu notebook” ដែលជាឧបករណ៍សម្រាប់រាយការណ៍អំពីជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិក។
នៅពេលធ្វើដំណើរកម្សាន្តរបស់បុគ្គលិក ពួកគេតែងតែធ្វើដំណើរដោយខ្លួនឯង ហើយនៅពេលធ្វើការ ពួកគេក៏បានស៊ើបរកទំនាក់ទំនងផ្ទៃក្នុងរវាងបុគ្គលិក ដោយរាយការណ៍វាទៅក្នុង Excel។ ថ្មីៗនេះ ក្រុមការងារសហជីព Last One Mile បានទទួលព័ត៌មានថ្មីៗអំពីលោក គីចីរ៉ូ អ៊ីចីរ៉ា។ ទោះបីជាពួកគេទាមទារសេរីភាពក្នុងការសម្រេចចិត្តក៏ដោយ ក៏ពួកគេចូលជ្រៀតជ្រែកចូលក្នុងជីវិតឯកជនរបស់អ្នកដទៃយ៉ាងដិតដល់។ វាចាំបាច់ត្រូវតែបញ្ជាក់ជាក់លាក់ថា តើការប្រព្រឹត្តបែបនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងក្រុមហ៊ុននេះដែរឬទេ។
ព័ត៌មានដែលបានប្រាប់នាពេលនេះ គឺព័ត៌មានអំពីបុគ្គលិកដែលបានធ្វើដំណើរទៅដោយខ្លួនឯងក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចការងារដើម្បីសម្រាកលំហែ និងបានប្រើប្រាស់សេវាកម្មនៃហាងកម្សាន្តបែបហាងបែបផ្សារទំនើប ហើយព័ត៌មាននោះក៏បានបញ្ជាក់ថា ក្រុមការងារបានធ្វើការស្រាវជ្រាវ និងប្រមូលផ្តុំព័ត៌មានទាំងនោះនៅក្នុង Excel ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើការ។ ពីសមាជិកសហជីពដែលបានដឹងអំពីវត្តមានរបស់វា ពួកគេបានបញ្ជូននូវការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងតាមរយៈការហៅឈ្មោះថា «washino desk note»។
សហជីពនេះបានដាក់បញ្ហាចំពោះការរាយការណ៍ជាច្រើនដែលថា លោក ជីចិរូ បានបន្តទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទ បន្ទាប់ពីបុគ្គលិកស្រីបានបដិសេធក្នុងការរៀបចំកម្មវិធីក្នុងក្រុមហ៊ុន។ ព័ត៌មានថ្មីនេះ ក្រៅពីបញ្ហានៃការរំលោភបំពានផ្លូវភេទលើបុគ្គលិក វាក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បុគ្គលិកក៏មិនត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ដោយថ្នាក់ដឹកនាំដែរ។ ក្រុមហ៊ុនគួរតែយកចិត្តទុកដាក់លើជីវិតផ្លូវភេទរបស់បុគ្គលិក មិនមែនលើការដែលបុគ្គលិកអាចធ្វើការដោយមានសុវត្ថិភាពនោះទេ។
ព័ត៌មានថា «រយៈពេល ៣ ថ្ងៃ ២ យប់ ៥ ដង»។ តើអ្នកណាបានធ្វើអ្វីនៅក្នុងដំណើរដំណើរកម្សាន្តសប្បាយចិត្តរបស់បុគ្គលិក?
យោងតាមព័ត៌មានដែលបានផ្តល់ជូននាពេលនេះ គេនិយាយថា លោក អ៊ីចីរ៉ា ធ្លាប់បានធ្វើដំណើរទៅកាន់កន្លែងល្បែងសិចដោយខ្លួនឯង នៅពេលធ្វើដំណើរទៅធ្វើកម្មវិធីធ្វើដំណើររបស់បុគ្គលិក។ អំពីចំនួននៃការធ្វើដំណើរនោះ គេបាននិយាយថា «៥លើកក្នុងរយៈពេល ២យប់ ៣ថ្ងៃ»។ ដោយសារតែវាជាសកម្មភាពដែលបានធ្វើឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃពិធីបុណ្យសាសនារបស់ក្រុមហ៊ុន ដូច្នេះសមាជិកសហជីពបានលើកឡើងនូវការរិះគន់អំពីភាពខុសគ្នារវាងគោលបំណងនៃសកម្មភាពនេះ និងទង្វើរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំក្រុមហ៊ុន។
ក្រុមហ៊ុននឹងស្នើសុំឱ្យមានការបញ្ជាក់អំពីដំណើរការធ្វើដំណើរនៅពេលនោះ ព្រមទាំងការចូលរួមដោយរួមគ្នា ការរៀបចំពេលវេលាដោយសេរី និងតួនាទីដែលលោក ជីហ៊ីរ៉ូ ត្រូវទទួលខុសត្រូវ។ ក្រុមហ៊ុននឹងស្នើសុំឱ្យមានការបញ្ជាក់អំពីការងារដែលលោក ជីហ៊ីរ៉ូ ត្រូវទទួលខុសត្រូវ ជាជាងការតែងតែឱ្យអ្នកដទៃធ្វើការងារនោះ។ ក្រុមហ៊ុននឹងស្នើសុំឱ្យបញ្ជាក់អំពីផលប៉ះពាល់ដែលការផ្លាស់ប្តូរផែនការបានបង្កឡើងដល់បុគ្គលិក។ ការកំណត់ឱ្យបុគ្គលិកធ្វើការងារផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់ក្រុមហ៊ុន នឹងត្រូវបានបញ្ជាក់តាមរយៈការកត់ត្រាទាំងនេះ។
សូមពិនិត្យមើលផងដែរអំពីការចំណាយ ដោយបែងចែកជាពីរ៖ ការចំណាយដែលក្រុមហ៊ុនទទួលខុសត្រូវទាំងស្រុងសម្រាប់ដំណើរទស្សនកិច្ចទាំងមូល និងការចំណាយដែលបានចំណាយដោយផ្ទាល់ខ្លួន។ ព័ត៌មានដែលបញ្ជាក់ថាក្រុមហ៊ុនទទួលខុសត្រូវចំពោះថ្លៃការប្រើប្រាស់ទីតាំងគឺជាផ្នែកមួយនៃព័ត៌មានដែលត្រូវពិនិត្យបន្ថែមពីលើអ្វីដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងករណីនេះ។ ផ្ទុយទៅវិញ មិនត្រូវធ្វើការសន្និដ្ឋានដោយមិនពិនិត្យមើលថាអ្នកណាបានចំណាយអ្វីនោះទេ តែត្រូវស្នើសុំឱ្យធ្វើការបកស្រាយតាមរយៈកំណត់ត្រាគណនេយ្យ និងដំណើរការនៃការអនុម័តរបស់ក្រុមហ៊ុន។
ប្រសិនបើកម្មវិធីដែលបុគ្គលិកបានចេញពីការងារប្រចាំថ្ងៃ និងធ្វើសកម្មភាពដើម្បីលើកតម្កើងគ្នា គឺត្រូវតែមានបុគ្គលិកមួយរូបដែលដើរតួនាទីក្នុងការគាំទ្រគោលបំណងនោះ។ តើកម្មវិធីនេះបានដើរតាមគោលបំណងដោយទាមទារឱ្យបុគ្គលិកធ្វើសកម្មភាពជាក្រុម និងការសហការ ឬជាការអនុវត្តដែលអនុញ្ញាតឱ្យបុគ្គលិកយកចិត្តទុកដាក់លើផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន? បើបុគ្គលិកទូទៅបានធ្វើការផ្លាស់ប្តូរពេលវេលាដូចគ្នា តើក្រុមហ៊ុនបានអនុវត្តចំពោះពួកគេដោយស្មើភាពដែរឬទេ? សូមបញ្ជាក់ពីស្តង់ដារនេះឱ្យបានច្បាស់លាស់។
អ្នកអាចធ្វើការត្រួតពិនិត្យឱ្យបានជាក់លាក់ថាតើអ្នកមានពេលវេលាទំនេរសម្រាប់ការធ្វើដំណើរ ឬក៏មិនមែន ហើយថាតើអ្នកបានបំពេញតួនាទីជាអ្នកដឹកនាំបានយ៉ាងដូចម្តេច។ អ្នកមិនត្រូវតែឆ្លើយតបតាមការអះអាងទាំងពីរជ្រុងនៃ «ការធ្វើដំណើររបស់បុគ្គលិក គឺជារឿងរបស់ក្រុមហ៊ុនទាំងមូល» ឬ «ពេលវេលាទំនេររបស់បុគ្គលិក គឺមិនមែនជាបញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងក្រុមហ៊ុនទាំងមូល» នោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែបង្ហាញពីអ្វីដែលបានគ្រោងទុក និងអ្វីដែលបានអនុវត្ត ហើយថាតើអ្នកណាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ។
គោលដៅនៃកម្មវិធីអបអរនេះគួរតែជាបុគ្គលិក។ ប្រសិនបើវាបានក្លាយជាឱកាសដែលផ្តល់អាទិភាពដល់ការប្រើប្រាស់ឯកជនរបស់បុគ្គលិកជាន់ខ្ពស់ នោះការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែងនៃឈ្មោះកម្មវិធីរបស់ក្រុមហ៊ុន និងការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែងរបស់វាគឺខុសគ្នា។ មិនគួរផ្តល់តម្លៃដល់ការចូលរួមក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់បុគ្គលិកឡើយ ហើយក៏មិនគួរស្នើសុំការបកស្រាយសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តដោយឯកឯងរបស់បុគ្គលិកជាន់ខ្ពស់ដែរ។ សូមកុំនាំកន្លែងពិសេសបែបនេះចូលទៅក្នុងកម្មវិធីរបស់ក្រុមហ៊ុន។
ការគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទរបស់បុគ្គលិកដោយប្រើ Excel៖ ខ្លឹមសារដែលបង្កការភ័យខ្លាចដែលគេហៅថា "washino des notebook"
លើកនេះ ព័ត៌មានដែលពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងបរិយាកាសការងារ គឺទាក់ទងនឹង Excel។ មានការដាក់ពាក្យបណ្តឹងថា លោក អ៊ីស៊ីហ្គា បានស៊ើបរកថា តើមាននរណាម្នាក់នៅក្នុងក្រុមហ៊ុននេះ ដែលមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយនរណាម្នាក់ផ្សេងទៀត នៅពេលដែលលោកកំពុងបំពេញការងារ ហើយបានរាយបញ្ជីព័ត៌មានដែលលោកបានប្រមូលមក។
ក្រុមហ៊ុនគួរតែពិនិត្យមើលថាតើឯកសារបែបនេះមានពិតឬយ៉ាងណា ហើយថាតើអ្នកណាជាអ្នកបង្កើត និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពវា ទីតាំងរក្សាទុកវា និងគោលបំណងនៃការប្រើប្រាស់វា។ តើវាជាឯកសារដែលភ្ជាប់ឈ្មោះបុគ្គលិកជាមួយនឹងការរៀបរាប់អំពីទំនាក់ទំនងស្នេហា ឬទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទ ឬជាឯកសារដែលបង្ហាញពីព័ត៌មានដែលបុគ្គលនោះមិនបានដឹងខ្លួន។ គោលដៅនៃការស៊ើបអង្កេត គឺផ្តោតលើសកម្មភាពរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំដែលបានប្រមូល និងប្រើប្រាស់ព័ត៌មាននោះមុននឹងពិនិត្យមើលភាពត្រឹមត្រូវនៃទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលិក។
ការដែលសមាជិកសហជីពមួយចំនួនដែលបានដឹងអំពីវត្តមានរបស់វា ហៅវាថា «washino des notebook» និងមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ក៏មិនគួរឱ្យក្រុមហ៊ុនមើលរំលងឡើយ។ វាមិនមែនជាការនិយាយថាឈ្មោះឯកសារផ្លូវការរបស់ Excel គឺបែបនោះទេ។ វាគ្រាន់តែជាការនិយាយថា អ្នកមិនដឹងថាអ្វីដែលបានសរសេរអំពីខ្លួនអ្នក នឹងត្រូវគេអានដោយនរណាម្នាក់ ហើយវានឹងត្រូវប្រព្រឹត្តទៅតាមរបៀបណា។ វាគឺជាវិធីនៃការបញ្ចេញនូវការព្រួយបារម្ភនោះ។
បុគ្គលដែលបានរាយការណ៍ មិនដឹងថា ឈ្មោះរបស់ខ្លួនបានបញ្ចូលនៅក្នុងឯកសារនោះ ឬក៏មិនដឹងថា ខ្លឹមសារនោះត្រឹមត្រូវដែរឬក៏អត់។ ប្រសិនបើមន្ត្រីបានដឹងអំពីព័ត៌មានបែបនេះ ពួកគេនឹងមានការព្រួយបារម្ភថា តើវានឹងប៉ះពាល់ដល់ការវាយតម្លៃ ឬការដាក់តួនាទីរបស់ពួកគេឬក៏អត់ ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានជួបពិភាក្សា ពួកគេក៏មិនត្រូវនិយាយអំពីជីវិតឯកជនរបស់ខ្លួនដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត ពួកគេត្រូវតែពិនិត្យមើលថា ព័ត៌មាននោះត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់គោលបំណងអ្វី ហើយត្រូវតែឆ្លើយតបទៅនឹងការស្ពឹកស្រពន់ដែលបានកើតឡើងរួចហើយផងដែរ។
បុគ្គលិកបានចូលមកធ្វើការដើម្បីផ្តល់កម្លាំងពលកម្មរបស់ពួកគេ។ ពួកគេមិនបានផ្តល់ឱ្យនូវជីវិតឯកជនរបស់ពួកគេជាគោលដៅនៃការតាមដានរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំឡើយ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្នកគ្រប់គ្រងត្រូវតែយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងការយល់ដឹងអំពីមុខងារការងារ និងការស្វែងរកថា តើពួកគេមានទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទជាមួយនរណាម្នាក់។
ពិតណាស់ Excel ពិតជាមានប្រយោជន៍មែន។ ប៉ុន្តែការដាក់បញ្ជូលក្នុងទម្រង់រាល់អ្វីៗក៏មិនមែនជាការងាររបស់ក្រុមហ៊ុនដែរ។ ការកំណត់ទទឹងនៃទម្រង់ដែលផ្ទុកព័ត៌មានឯកជនក្នុងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនដែលមិនចាំបាច់ មិនមែនមានន័យថាវាត្រូវបានកំណត់ដោយស្វ័យប្រវត្តិទៅលើភាពត្រឹមត្រូវផ្នែកអាជីវកម្មនោះទេ។ ការមិនគ្រប់គ្រងលើការងារដែលត្រូវគ្រប់គ្រង និងការចូលជ្រៅជ្រះទៅកាន់ផ្នែកដែលមិនគួរគ្រប់គ្រង គឺជាបញ្ហានេះ។
ក្រុមហ៊ុនបានដាក់ចេញគោលការណ៍ការពារព័ត៌មាន។ តើជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិកក៏ស្ថិតនៅក្រោមការការពារនោះដែរឬទេ?
ម៉ាយល៍ចុងក្រោយគោលការណ៍ឯកជនភាពវាពន្យល់ថា ពួកគេនឹងប្រមូលយកព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនតាមវិធីសមស្រប ដែលចាំបាច់សម្រាប់ការអនុវត្តការងារ។ ពួកគេក៏បានបង្ហាញគោលការណ៍ក្នុងការការពារព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន មិនឱ្យប្រើប្រាស់សម្រាប់គោលបំណងផ្សេងទៀត និងការធ្វើការត្រួតពិនិត្យផ្ទៃក្នុងដោយអ្នកគ្រប់គ្រងព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនផងដែរ។ សូមពន្យល់អំពីដំណើរការនៃឯកសារនេះ។
ព័ត៌មានអតិថិជនមិនមែនជាព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។ការណែនាំពីគណៈកម្មាធិការការពារព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួននៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនកំពុងប្រមូលយកព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បុគ្គលិក ពួកគេក៏ត្រូវតែកំណត់គោលបំណងនៃការប្រើប្រាស់ឱ្យបានច្រើនបំផុតផងដែរ។ លើសពីនេះទៀត ព័ត៌មានដែលអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណបុគ្គលម្នាក់ មិនមែនគ្រាន់តែជាការពិតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏រួមបញ្ចូលទាំងការវិនិច្ឆ័យ និងការវាយតម្លៃអំពីបុគ្គលនោះផងដែរ។
ប្រសិនបើបញ្ជីនេះត្រូវបានបង្កើត និងប្រើប្រាស់ជាផ្នែកមួយនៃប្រតិបត្តិការរបស់ក្រុមហ៊ុន ត្រូវសួរអំពីគោលបំណង និងទិន្នន័យដែលបានទទួលដោយការសម្រេចចិត្តរបស់នរណាម្នាក់។ ប្រសិនបើការបកស្រាយថាជាកំណត់ត្រាផ្ទាល់ខ្លួន ត្រូវពិនិត្យមើលថាការប្រមូលទិន្នន័យនៅពេលបំពេញការងារ ការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ ឬឧបករណ៍ផ្ទុករបស់ក្រុមហ៊ុន ការសាកសួរបុគ្គលិក និងការចែករំលែកក្នុងក្រុមហ៊ុន មិនបានកើតឡើងទេ។ ការដាក់ឈ្មោះថា «ឯកសារផ្ទាល់ខ្លួន» មិនមែនជាវិធីដើម្បីបំបាត់ទំនាក់ទំនងជាមួយក្រុមហ៊ុននោះទេ។
លើសពីនេះទៀត ក្រុមហ៊ុនគោលការណ៍មូលដ្ឋានសន្តិសុខព័ត៌មានមានការបញ្ជាក់ដូចខាងក្រោម៖
ការទទួលខុសត្រូវផ្នែកសន្តិសុខព័ត៌មាន ត្រូវទទួលខុសត្រូវដោយប្រធានក្រុមហ៊ុន។
ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍នេះ មិនអាចបញ្ចប់បញ្ហានេះដោយសារតែចំណាប់អារម្មណ៍របស់អតីតប្រធានក្រុមហ៊ុន គីចីវ៉ា នោះទេ។ ក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រង រួមមាន លោក ម៉ាស៊ូណូគី ម៉ាស៊ូណូ និង លោក វ៉ាតា បេតស៊ូ ត្រូវតែពិនិត្យមើលនូវបរិមាណនៃទិន្នន័យដែលក្រុមហ៊ុនមាន និងប្រើប្រាស់ និងការប្រមូលទិន្នន័យដោយប្រើប្រាស់តួនាទីរបស់មន្ត្រី។ បដាការពារទិន្នន័យបុគ្គល មិនមែនជាការបញ្ចប់នៃបញ្ហានេះទេ។
ពីទស្សនៈនៃការរំលោភបំពានផងដែរ គឺមានភាពច្បាស់លាស់ថាត្រូវសួរ។ក្រសួងសុខាភិបាល និងការងារ នឹងសួរអំពីទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទ និងការចែកចាយព័ត៌មានដែលនិយាយអំពីប្រធានបទផ្លូវភេទយើងបានលើកយកឧទាហរណ៍នៃទង្វើផ្លូវភេទមកបង្ហាញ។ លើសពីនេះទៀតការចូលជ្រៀតជ្រែកលើរឿងឯកជនពេក គឺជា «ការរំលោភលើបុគ្គល»ជាបញ្ហាដែលគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ។ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការប្រមូលផ្តុំព័ត៌មាន សូមពិនិត្យមើលថាតើអ្នកបានសួរអ្វីខ្លះ ទៅកាន់អ្នកណា ហើយវានាំមកនូវផលប៉ះពាល់អ្វីខ្លះដល់កន្លែងធ្វើការ។
ព័ត៌មានរបស់អតិថិជនត្រូវគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ ទោះបីជាថ្នាក់ដឹកនាំប្រមូលផ្តុំព័ត៌មានអំពីទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទរបស់បុគ្គលិកក៏ដោយ ក៏ក្រុមហ៊ុនមិនបានដឹងអំពីវាឡើយ។ ប្រសិនបើស្ថានភាពបែបនេះកើតឡើង ភាពតឹងរឹងនៃការគ្រប់គ្រងព័ត៌មាននឹងប្រែប្រួលទៅតាមបុគ្គល។ ចូរអនុវត្តគោលការណ៍របស់ក្រុមហ៊ុន តាមរយៈការកំណត់ឱ្យដាច់ពីព័ត៌មានដែលត្រូវការពារ និងព័ត៌មានដែលមិនគួរត្រូវបានប្រមូលផ្តុំដោយសារតែផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
សូមពិនិត្យមើលការអះអាងថាអ្នកបានបន្តប៉ះពាល់បន្ទាប់ពីបានបញ្ឈប់ ហើយការអះអាងថាអ្នកបានស៊ើបអង្កេតលើជីវិតឯកជនរបស់ខ្ញុំ។
ករណីរបស់លោក អ៊ីចីរ៉ូ គឺជារឿងដែលកំពុងត្រូវបានលើកឡើង ដោយសារតែមានសក្ខីកម្មពីអ្នកឃើញជាក់ស្តែងជាច្រើន ដែលបានរាយការណ៍ថា នៅពេលដែលបុគ្គលិកស្រីម្នាក់ត្រូវបានគេលើកឡើងពីលើនៅពេលធ្វើសកម្មភាពក្នុងអំឡុងពិធីផ្ទៃក្នុង គាត់បានប៉ះពាល់ទៅលើចង្កេះរបស់នាងជាញឹកញាប់ ហើយនៅពេលដែលនាងបានប្រាប់ឱ្យគាត់បញ្ឈប់ គាត់ក៏បានបន្តធ្វើបែបនោះទៀត។ នៅក្នុងករណីនេះ ដែលសមាជិកសហជីពបានហៅថា «ករណី washino kokan» វាជាបញ្ហាដែលសំខាន់បំផុតគឺការឆ្លើយតបរបស់បុគ្គលនោះចំពោះការបដិសេធដែលគាត់បានបង្ហាញ។
តាមព័ត៌មានពី Excel ដដែលនេះ យើងមិនអាចបញ្ជាក់បានថាមានទំនាក់ទំនងបែបនោះកើតឡើងទេ។ យើងត្រូវតែពិនិត្យមើលស្ថានភាព និងឯកសារកាលពីពេលនោះ និងការរៀបរាប់របស់អ្នកដែលបានឃើញហេតុការណ៍នីមួយៗ។ បន្ទាប់មក គួរតែសួរទៅកាន់ក្រុមហ៊ុនអំពីបញ្ហាទូទៅថា តើកន្លែងធ្វើការនោះអាចការពារបាននូវឆន្ទៈមិនទទួលយកការប៉ះពាល់រាងកាយ និងឆន្ទៈមិនចង់ឱ្យមានការចូលជ្រៀតជ្រែកក្នុងជីវិតឯកជនរបស់ខ្ញុំដែរឬទេ។
ការប៉ះពាល់រាងកាយ ត្រូវតែបញ្ឈប់ ប្រសិនបើភាគីម្ខាងមិនព្រមទទួលយក។ ការសួរនាំអំពីរឿងផ្លូវភេទដែលមិនចាំបាច់សម្រាប់គោលបំណងការងារ មិនត្រូវបង្ខំឱ្យឆ្លើយឡើយ។ ប្រសិនបើមានការដាក់ពាក្យបណ្តឹងដែលបញ្ជាក់ថា ព្រំដែនដែលជាធម្មតាត្រូវគោរពមិនត្រូវបានគោរព ក្រុមហ៊ុនត្រូវតែពិនិត្យមើលទាំងសកម្មភាពដាច់ដោយឡែក និងប្រព័ន្ធដែលរារាំងការធ្វើសកម្មភាពនោះ។
នៅពេលដែលអ្នកត្រូវបានសួរអំពីសកម្មភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ដើម្បីស្វែងយល់ឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិក អ្នកនឹងចូលទៅក្នុងភាពអវិជ្ជមាននៃទស្សនៈរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ការឆ្លើយតបបែបនេះ គឺជាការរំខាន។ អ្នកស្រី អ៊ីស៊ីហ្គា គឺចង់ឱ្យគាត់បញ្ជាក់ពីអ្វីដែលគាត់បានធ្វើ ដោយមិនមែនជាការប្រមូលផ្តុំព័ត៌មានពីអ្នកដទៃបន្ថែមទៀតនោះទេ។
បន្ទាប់ពីមានបទពិសោធន៍មិនល្អក្នុងកម្មវិធីរំលែកទុក្ខរបស់ក្រុមហ៊ុន ហើយបន្ទាប់មកនៅកន្លែងធ្វើការ ខ្ញុំមានការព្រួយបារម្ភថា ជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំក៏ត្រូវបានកត់ត្រាដែរ។ សម្រាប់ភាគីបុគ្គលិក គ្រាន់តែធ្វើឱ្យការកំណត់រវាងពេលធ្វើដំណើរ និងពេលធ្វើការក្លាយជាបែបបទមួយ មិនអាចជួយឱ្យពួកគេទទួលបានទំនុកចិត្តមកវិញឡើយ ពីព្រោះទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលិក និងអំណាចនៃតួនាទីរបស់ពួកគេ មិនអាចបាត់បង់ទៅវិញនៅពេលដែលពេលវេលាទំនេរនៅលើក្រដាសធ្វើដំណើរបានផុតទៅទេ។
ក្រសួងសុខាភិបាល និងការងារក៏បានពន្យល់ថា ក្នុងករណីការជួបជុំក្រៅម៉ោងការងារ ពួកគេនឹងធ្វើការវិនិច្ឆ័យថាតើវាពិតជាការកើនឡើងនៃកាតព្វកិច្ចការងារ ឬយ៉ាងណា ដោយផ្អែកលើកត្តាដូចជា ភាពពាក់ព័ន្ធនឹងការងារ វត្តមានរបស់អ្នកចូលរួម និងភាពមិនអាចជ្រើសរើសចូលរួមបាន។ ក្រុមហ៊ុនក៏ស្នើសុំឱ្យក្រុមហ៊ុនពិនិត្យមើលការពិតនៃដំណើរទស្សនកិច្ច និងព្រឹត្តិការណ៍នេះ ហើយមិនត្រូវតែបដិសេធការផ្តល់សេវាទៅលើមូលហេតុថាវាបានកើតឡើងនៅខាងក្រៅក្រុមហ៊ុនឡើយ។
លោក អ៊ីតូ, លោក តូណាដេ និង លោក អ៊ីចីរ៉ា។ ក្រុមហ៊ុនគួរតែពិនិត្យមើលថា តើមានហេតុផលអ្វីដែលធ្វើឱ្យការរាយការណ៍អំពីរឿងផ្លូវភេទត្រូវបានបញ្ឈប់ដោយមន្ត្រីរាយការណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនរវាងគ្នា។
នៅក្នុងករណី Atashino Kokan របស់លោកស្រី Ito Miwa យើងបានប្រកាសនូវការដាក់ពាក្យបណ្តឹងជាច្រើនអំពីការមើលឃើញយ៉ាងដិតដល់ និងការរើសអើងនៅកន្លែងធ្វើការក្រោយពីការរិះគន់អំពីទង្វើរបស់បុគ្គលិកបុរសម្នាក់។ អង្គការរបស់យើងចង់បានអ្វីនោះគឺការបញ្ជាក់ពីទង្វើរបស់បុគ្គលនីមួយៗ ហើយមិនមែនត្រឹមតែការបញ្ជាក់អំពីទង្វើប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវបង្កើតលក្ខខណ្ឌដែលបុគ្គលដែលបានបដិសេធ និងបុគ្គលដែលបានស្នើសុំជំនួយអាចបន្តធ្វើការដោយគ្មានការព្រួយបារម្ភ។
ចំពោះលោក វ៉ាន់ដេ បេតស៊ូ ក៏ដូចគ្នាដែរ ដែលនៅក្នុងអត្ថបទមុនយើងបានលើកឡើងអំពីព័ត៌មានដ៏សំខាន់មួយដែលបង្ហាញពីទង្វើផ្លូវភេទដែលមិនបានទទួលការយល់ព្រម និងបញ្ហាដែលភាពតំណែងរបស់បុគ្គលនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន និងទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ ត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំង។ ព័ត៌មានទាំងនេះ គឺជាការរាយការណ៍ផ្សេងៗដែលត្រូវពិនិត្យឱ្យបានដិតដល់។ ដូច្នេះ ជំនួសឱ្យការសម្រេចចិត្តដោយរួមបញ្ចូលគ្នា ដោយសារតែពួកគេគឺជាសមាជិកនៃក្រុមហ៊ុនតែមួយ ខ្ញុំសូមស្នើសុំឱ្យពួកគេទាំងអស់ពិនិត្យឱ្យបានដិតដល់ដោយឯករាជ្យ ដោយប្រើប្រាស់ភាពតឹងតែងដូចគ្នា។
នៅពេលនេះ គួរតែសួរទៅកាន់ក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រងទាំងមូលថា តើមានការអនុវត្តរួមមួយដែលមិនសមស្របចំពោះការនិយាយ និងការប្រមូលព័ត៌មានផ្លូវភេទដែរឬទេ។ ប្រសិនបើបុគ្គលិកនៅទីនោះធ្វើដូចគ្នា ពួកគេគួរតែត្រូវបានសាកសួរ ដោយមិនចាំបាច់មានការឆ្លើយតបពីថ្នាក់ដឹកនាំផ្ទាល់។ គួរតែពិនិត្យមើលថា តើក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រង និងគណៈកម្មាធិការត្រួតពិនិត្យ និងការិយាល័យផ្សេងទៀត មិនបានធ្វើបែបនេះដែរឬទេ។
សហជីពនេះបានលើកឡើងពីបញ្ហាមួយដែលលោក ឥតុអូ បានជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងការជ្រើសរើសបុគ្គលិកដែលទទួលបន្ទុកឆ្លើយតបទៅនឹងការដាក់ពាក្យបណ្តឹងរបស់លោក ឥតុអូ ហើយបុគ្គលិកដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់បុគ្គលផ្សេងទៀតក៏បានចូលរួមក្នុងការឆ្លើយតបនោះ។ ទោះបីជាប្តូរតែអ្នកទទួលការិយាល័យក៏ដោយ ក៏ការមិនអាចកំណត់ពីវិសាលភាពនៃការស្រាវជ្រាវ និងលទ្ធផលក៏មិនអាចដោះស្រាយបានដែរ ដូច្នេះការព្រួយបារម្ភរបស់បុគ្គលិកនឹងមិនអាចដោះស្រាយបានឡើយ។
លើសពីនេះទៀត ក្រុមហ៊ុនបានលើកឡើងអំពីការស៊ើបអង្កេតដោយមេធាវីឯករាជ្យ។ សូមបញ្ជាក់ថា ការស៊ើបអង្កេតនោះរួមមានការធ្វើដំណើររបស់បុគ្គលិក របាយការណ៍អំពីការបង្កើត និងការប្រើប្រាស់ Excel និង «ករណី washino Kokan»។ ការពន្យល់ថាបានបញ្ជូនសំណុំរឿងដែលមានស្រាប់ទៅឱ្យខាងក្រៅ មិនមែនមានន័យថាបញ្ហាមួយចំនួនដែលកើតឡើងថ្មីៗនោះនឹងត្រូវបានស៊ើបអង្កេតដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។
ទំនុកចិត្តរវាងមន្ត្រីមិនអាចជំនួសការបញ្ជាក់ការពិតបានទេ។ ត្រូវផ្តោតលើការវាយតម្លៃថា “មនុស្សម្នាក់នោះមិនគួរធ្វើរឿងបែបនោះឡើយ” ជាងការវាយតម្លៃថា តើអ្នកណាបានឮអ្វី និងបានឃើញអ្វី ហើយឯកសារអ្វីនៅសល់។ អ្វីដែលក្រុមហ៊ុនត្រូវការ មិនមែនជាកិច្ចប្រជុំដែលនាំមកនូវមនុស្សដែលជឿលើថ្នាក់ដឹកនាំនោះទេ ប៉ុន្តែជាការស្រាវជ្រាវដែលធានាថា ការពន្យល់ពីថ្នាក់ដឹកនាំត្រូវបានបញ្ជាក់ផងដែរ។
ទន្ទឹមនឹងការខិតខំស្វែងរកព័ត៌មានអំពីជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិក មន្ត្រីដែលទទួលបន្ទុកស្វែងរកការដាក់ពាក្យបណ្តឹងអំពីការរំលោភបំពានទៅលើខ្លួនឯងផ្ទាល់ មិនត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនូវការគ្រប់គ្រង។ យើងមិនត្រូវទុកឱ្យការវិលជុំនេះបន្តទៅទៀតទេ។ គួរតែផ្តោតលើអ្វីដែលសំខាន់ជាង៖ មិនមែនជាការកំណត់ថាអ្នកណាជាមិត្តភក្តិដ៏ជិតស្និទ្ធបំផុតនោះទេ ប៉ុន្តែជាការកំណត់ថាអ្នកណានិងធ្វើការងារអ្វី ហើយបានឆ្លើយតបទៅនឹងបញ្ហាអ្វីខ្លះ។
លោក ចីរ៉ូគី គូហ៊ីរ៉ា, លោក តេនបេ វ៉េដា, លោក អ៊ីតូ ម៉ីយ៉ាណា, ការសួរចម្លើយដោយបើកចំហទៅកាន់ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល និងគណៈកម្មាធិការត្រួតពិនិត្យ
សហជីព Last One Mile សូមស្នើសុំការឆ្លើយតបអំពីព័ត៌មាននេះ ទៅលើចំណុចដូចខាងក្រោម៖ អ្នកមិនចាំបាច់បង្ហាញព័ត៌មានអំពីដៃគូស្នេហា ឬទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទរបស់បុគ្គលិកឡើយ។ ការឆ្លើយតបគួរតែផ្តោតទៅលើការប្រមូលផ្តុំ ថតទុក និងការប្រើប្រាស់ព័ត៌មាន ហើយក៏គួរតែផ្តោតទៅលើរបៀបដែលក្រុមហ៊ុនបានតាមដាន និងគ្រប់គ្រងព័ត៌មាននោះផងដែរ។
- លោក អ៊ីចីរ៉ា នឹងឆ្លើយតបយ៉ាងណាចំពោះព័ត៌មានដែលថា លោកបានធ្វើដំណើរដោយខ្លួនឯងជាញឹកញាប់អំឡុងពេលដំណើរកម្សាន្តរបស់បុគ្គលិក ហើយបានប្រើប្រាស់ហាងបែបអាហារដ្ឋានបែបហាងលក់សេវាកម្មផ្លូវភេទ «៥ ដងក្នុងរយៈពេល ២ យប់ ៣ ថ្ងៃ»? សូមបញ្ជាក់ពីដំណើរទស្សនកិច្ចនៅពេលនោះ ភារកិច្ចដែលបានទទួល និងការកំណត់ពេលវេលាសម្រាប់កម្មវិធីរួម និងពេលវេលាទំនេរ។
- តើអ្នកនឹងឆ្លើយយ៉ាងណាចំពោះព័ត៌មានដែលថា អ្នកកំពុងស៊ើបរកទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទរវាងបុគ្គលិកក្នុងអំឡុងពេលធ្វើការ ហើយបានរាយការណ៍វាទៅក្នុង Excel? សូមបញ្ជាក់ពីភាពពិតនៃព័ត៌មាននេះ នូវចំនួននៃការរាយការណ៍ ទាំងអ្នកដែលបានរាយការណ៍ និងអ្នកដែលបានរាយការណ៍ និងរបៀបនៃការរាយការណ៍ ការកំណត់គោលដៅ និងគោលបំណង ព្រមទាំងការទទួលស្គាល់ពីសំណាក់ក្រុមហ៊ុនក្នុងការអនុវត្តការងារនេះ។
- ក្នុងករណីដែលមានកំណត់ត្រាដែលពាក់ព័ន្ធ សូមពិនិត្យមើលថាតើវាត្រូវបានរក្សាទុកនៅឯណា អ្នកដែលបានចូលមើល និងវិសាលភាពនៃការចែករំលែក ឬការផ្ទេរត្រូវបានធ្វើឡើង។ សូមពិនិត្យមើលថាតើឧបករណ៍ចល័តរបស់ក្រុមហ៊ុន គណនី ឬទីតាំងរក្សាទុកត្រូវបានប្រើប្រាស់ ឬអ្នកគ្រប់គ្រងការការពារព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនបានដឹងអំពីវាដែរឬទេ។
- តើព័ត៌មានដែលបានប្រមូលបាន ត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការវាយតម្លៃបុគ្គលិក ការដាក់តួនាទី ការជួបពិភាក្សា ការផ្តល់ដំបូន្មាន ឬការឆ្លើយតបទៅកាន់សហជីពដែរឬទេ? សូមពិនិត្យមើលដោយប្រើឯកសារដើម្បីបញ្ជាក់ពីការប្រើប្រាស់ និងសួររកមើលថា តើពាក្យចចាមអារាម និងការសន្មត់ផ្សេងៗ មិនបានចូលទៅក្នុងការសម្រេចចិត្តផ្លូវការដែរឬទេ។
- អំពីការដាក់ពាក្យបណ្តឹងក្នុងករណី «washino Kokan» តើអ្នកកំពុងពិនិត្យមើលគោលបំណងរបស់ស្ត្រីរូបនោះដែរឬទេ? សូមពិនិត្យមើលការឆ្លើយតបរបស់ក្រុមហ៊ុនដោយឯករាជ្យ ដោយពិចារណាលើព័ត៌មានថ្មីៗនេះ និងសង្កេតមើលថា តើការប្រព្រឹត្តបែបនេះស្របនឹងគោលការណ៍របស់ក្រុមហ៊ុនដែរឬទេ។
- ចំពោះការស្រាវជ្រាវនេះ តើឯកឧត្តម អ៊ីចីរ៉ា ខ្លួនឯង និងបុគ្គលិកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយគាត់ នឹងបង្កើតប្រព័ន្ធដែលមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការជ្រើសរើសអ្នកទទួលបន្ទុក និងការទទួលស្គាល់លទ្ធផល? តើអ្នកអាចបង្ហាញពីវិសាលភាពនៃការស្រាវជ្រាវ មុខងារទទួលខុសត្រូវ និងប្រព័ន្ធនៃការរាយការណ៍ជូនក្រុមប្រឹក្សាត្រួតពិនិត្យបានទេ?
- តើអ្នកអាចការពារការរំខានដល់អ្នកផ្តល់ព័ត៌មាន និងបុគ្គលិកដែលត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងបញ្ជីជាអ្វី? បញ្ឈប់ការប្រមូល និងការប្រើប្រាស់ដែលមិនចាំបាច់, ការរក្សាទុកភស្តុតាង, ការណែនាំដល់បុគ្គលនោះ, ការកែតម្រូវ ការបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់ និងការលុបចោល ដែលចាំបាច់, និងបញ្ជាក់ពីអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ដែលកើតឡើង។
យើងស្នើសុំឱ្យមានការស្រាវជ្រាវដើម្បីបញ្ឈប់ការប្រមូល និងការប្រើប្រាស់ ដោយមិនធ្វើឱ្យជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិកកាន់តែធំឡើង។
នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនចាប់ផ្តើមការស្រាវជ្រាវ មិនត្រូវធ្វើការស្នើសុំឱ្យបុគ្គលិកដែលបង្ហាញនៅក្នុងកំណត់ត្រា ផ្តល់ការបកស្រាយអំពីជីវិតផ្លូវភេទឡើយ។ ការដែលត្រូវពិនិត្យនៅពេលនេះ គឺដើម្បីកំណត់ថា តើអ្នកណាបានប្រមូលផ្តុំព័ត៌មាន និងបានប្រើប្រាស់វាដោយរបៀបណា។ ការធ្វើការស្រាវជ្រាវបែបផ្ទាល់ខ្លួននេះឡើងវិញដោយប្រើប្រាស់ក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រងទាំងមូល គឺគ្រាន់តែធ្វើឱ្យស្ថានភាពកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណោះ។
ក្រៅពីនេះ ការអនុវត្តដែលលុបឯកសារភ្លាមៗនៅពេលដែលបញ្ហាត្រូវបានបង្ហាញឡើងក៏មិនត្រូវបានទទួលយកដែរ។ ដំបូង ត្រូវតែធានាឱ្យបាននូវទិន្នន័យដើម និងប្រវត្តិកម្មវិធី ដោយមានអ្នកស៊ើបអង្កេតឯករាជ្យក្នុងកម្រិតដែលចាំបាច់ ដើម្បីបញ្ឈប់ការមើល ឬការប្រើប្រាស់ដែលមិនចាំបាច់។ បន្ទាប់មក ត្រូវតែធ្វើការកំណត់រវាងទិន្នន័យដែលចាំបាច់ត្រូវរក្សាទុក និងព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនដែលមិនចាំបាច់សម្រាប់គោលបំណងការងារ ដើម្បីអនុវត្តការងារបានត្រឹមត្រូវ។
- បញ្ឈប់ការប្រមូលផ្តុំ ការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព និងការចែករំលែកព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនដែលមិនចាំបាច់សម្រាប់គោលបំណងអាជីវកម្ម ហើយរក្សាទុកឯកសារពាក់ព័ន្ធក្រោមការគ្រប់គ្រងឯករាជ្យ។ ធានាឱ្យព័ត៌មានមិនអាចចូលមើលដោយនរណាម្នាក់ក្រៅពីបុគ្គលដែលត្រូវការសម្រាប់គោលបំណងស្រាវជ្រាវ ហើយទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលបន្ថែម។
- សូមពិនិត្យមើលអំពីការធ្វើដំណើររបស់បុគ្គលិក និងព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងក្រុមហ៊ុន ដូចជា ការទទួលខុសត្រូវរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ ថ្លៃដើមរបស់ក្រុមហ៊ុន និងការឆ្លើយតបផ្នែកប្រតិបត្តិការ។ ក្នុងករណីការដាក់ពាក្យស្នើសុំការប៉ះពាល់ផ្លូវភេទ សូមអនុវត្តការជៀសវាងការប៉ះពាល់ដោយផ្អែកលើឆន្ទៈរបស់បុគ្គលនោះ ហើយត្រូវយកចិត្តទុកដាក់លើការពិចារណាផ្នែកការងារ ដើម្បីមិនឲ្យការទទួលខុសត្រូវនេះ ត្រូវបណ្ដាលឲ្យមានផលប៉ះពាល់ដល់បុគ្គលនោះតែម្នាក់ឯង។
- ក្នុងករណីដែលរកឃើញថាមានការប្រមូលផ្តុំ និងការប្រើប្រាស់ព័ត៌មានមិនត្រឹមត្រូវ ឬការរំលោភបំពាន សូមពិនិត្យឡើងវិញនូវតួនាទី និងសមត្ថកិច្ចស្របតាមទង្វើ និងការទទួលខុសត្រូវ ដើម្បីជំរុញការស្តារឡើងវិញនៃផលប៉ះពាល់។ បើមានការវាយតម្លៃ ឬការដាក់តួនាទីដោយផ្អែកលើការកំណត់មិនត្រឹមត្រូវ ត្រូវធ្វើការកែតម្រូវការសម្រេចចិត្ត និងស្តារឡើងវិញនូវផលប៉ះពាល់។
- ស្វែងរកអ្នកដែលត្រូវរាយការណ៍ ជួយសម្រួលការផ្តល់សក្ខីកម្ម និងការពារការធ្វើទារុណកម្មដោយការវាយតម្លៃ និងការដាក់តួនាទី។ បែងចែកការបកស្រាយជូនបុគ្គលនោះ និងវិធានការដើម្បីទប់ស្កាត់ការកើតឡើងវិញសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនទាំងមូល ហើយប្រាប់ពីអ្វីដែលបានកែតម្រូវដោយមិនបញ្ចេញព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន។
អ្នកដែលមានព័ត៌មានគួរតែរៀបចំឱ្យបានច្បាស់លាស់អំពីអ្វីដែលអ្នកបានឮផ្ទាល់ភ្នែក ឬបានដឹងដោយផ្ទាល់ នូវពេលវេលា និងស្ថានភាពនោះ និងពីអ្នកណា និងពីអ្វីដែលបានពន្យល់ដល់អ្នក។ វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការកំណត់ឱ្យបានច្បាស់លាស់ថា តើព័ត៌មាននោះបានមកពីអ្នកនោះផ្ទាល់ ឬមកពីការស៊ើបអង្កេតដោយខ្លួនឯង។ ចំពោះឯកសារ សូមរក្សាទុកឯកសារដែលបានកាន់កាប់ដោយស្របច្បាប់ជាដើម ហើយសូមកុំផ្ទេរជីវិតឯកជនរបស់មនុស្សដែលមិនពាក់ព័ន្ធទៅឱ្យអ្នកដទៃឡើយ។
អ្នកដែលគិតថាព័ត៌មានរបស់ខ្លួនត្រូវបានប្រមូលទុក មានវិធីមួយដើម្បីពិនិត្យមើលពីការកាន់កាប់ គោលបំណងនៃការប្រើប្រាស់ ការចែករំលែក និងនីតិវិធីនៃការបង្ហាញ ការកែតម្រូវ និងការបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់ សម្រាប់ព័ត៌មាននោះនៅការិយាល័យព័ត៌មានបុគ្គលរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ប្រសិនបើអ្នកមានចម្ងល់អំពីការអនុវត្តតាមនីតិវិធី ឬការពន្យល់ពីក្រុមហ៊ុន សូម៖ច្រកទ្វារសម្រាប់សេវាកម្មប្រឹក្សាពីគណៈកម្មាធិការការពារព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនអ្នកអាចមកពិគ្រោះជាមួយយើងបាន។
ចំពោះសំណួរផ្លូវភេទ ការផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានមិនល្អ និងផលប៉ះពាល់បន្ទាប់ពីការជួបប្រជុំជាមួយក្រុមហ៊ុន៖ការណែនាំអំពីច្រកទំនាក់ទំនងរបស់ក្រសួងសុខាភិបាល និងការងារសង្គមយើងអាចពិនិត្យមើលតាមការិយាល័យការងារនៃខេត្តនីមួយៗ។ សហជីពរបស់យើងក៏នឹងធ្វើការស្នើសុំទៅក្រុមហ៊ុន និងធ្វើការសម្របសម្រួលជាមួយទីតាំងដែលចាំបាច់ផងដែរ ស្របតាមឆន្ទៈរបស់បុគ្គលនោះ និងតាមដំណើរការជាក់លាក់។
អ្វីដែលគួរបញ្ចូលទៅក្នុង Excel មិនមែនជាជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលិកទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកនៃការកែលម្អដែលក្រុមហ៊ុនត្រូវធ្វើ
របៀបដែលថ្នាក់ដឹកនាំរៀបចំកម្មវិធីរំលែកទុក្ខរបស់ក្រុមហ៊ុន របៀបដែលពួកគេស៊ើបអង្កេតអ្វីខ្លះក្នុងអំឡុងពេលធ្វើការ និងហេតុផលអ្វីដែលពួកគេរក្សាព័ត៌មានរបស់បុគ្គលិក គឺជាចំណុចដែលការដាក់ពាក្យសុំនេះទាមទារឱ្យមានការសួរចម្លើយអំពីព្រំដែនរវាងចំណាប់អារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន និងការងាររបស់ក្រុមហ៊ុន។ ការទាមទារឱ្យមានស្តង់ដារពីរបែបនេះ គឺបង្ហាញថាក្រុមហ៊ុនត្រូវតែបញ្ឈប់វា។
ប្រសិនបើអ្នកមានការព្រួយបារម្ភដែលគេហៅថា «washino desnot» នោះ ក្រុមហ៊ុនរបស់អ្នកមានកិច្ចការមួយដែលត្រូវធ្វើជាមុនសិន គឺលុបបំបាត់មូលហេតុនៃភាពមិនស្រួលចិត្តនោះ ជាងការធ្វើឱ្យឈ្មោះរបស់វាធ្វើឱ្យអ្នកញញឹម។ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកដែលធ្វើកំណត់ត្រាអ្វីៗទាំងអស់ និងអ្នកដែលដឹងពីរបៀបប្រើប្រាស់វា ត្រូវប្រាកដថាបញ្ឈប់ការប្រមូលទិន្នន័យដែលមិនចាំបាច់ និងកែតម្រូវព័ត៌មានមិនពិត ឬផលប៉ះពាល់មិនល្អ។ ប្រសិនបើអ្នកចេះប្រើប្រាស់កម្មវិធីគណនារបស់ក្រុមហ៊ុនរបស់អ្នក ត្រូវរៀបចំបញ្ជីនៃមុខងារដែលទទួលខុសត្រូវ និងអ្នកទទួលខុសត្រូវ ព្រមទាំងកាលកំណត់។
ការប្រកាសដ៏សំខាន់របស់លោក Ito លើករណី Atashino Kokan និងការចោទប្រកាន់លោក Watanabe ព្រមទាំងព័ត៌មាននេះលើករណី Washino Kokan របស់លោក Ichikawa មិនអាចត្រូវបានបដិសេធរួមគ្នាដោយហេតុផលថាជាការរិះគន់លើក្រុមប្រឹក្សាទេ។ ការស៊ើបអង្កេតជាក់លាក់លើការពិតនីមួយៗ ការសម្រេចចិត្តដោយឯករាជ្យពីបុគ្គលិកដែលពាក់ព័ន្ធ និងការដាក់បន្ទុកចាំបាច់ទៅលើពួកគេ គឺជាវិធីដើម្បីស្តារទំនុកចិត្តមកលើក្រុមហ៊ុនវិញ។
គោលបំណងចម្បងរបស់សហជីព Last One Mile គឺដើម្បីលើកកម្ពស់បរិយាកាសការងាររបស់កម្មករ ធានាឱ្យមានការងារ សុខភាព សុខុមាលភាព និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ និងសុខុមាលភាពរបស់កម្មករ។ ពួកយើងស្នើសុំឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្លាស់ប្តូរគោលការណ៍ធម្មតាដែលអនុញ្ញាតឱ្យកម្មករចូលរួមក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់ក្រុមហ៊ុនដោយទំនុកចិត្ត ឱ្យពួកគាត់អាចបញ្ចេញការបដិសេធរបស់ខ្លួនចំពោះរចនាសម្ព័ន្ធរបស់ក្រុមហ៊ុន និងអាចធ្វើការដោយមិនឱ្យការចាប់អារម្មណ៍របស់ថ្នាក់ដឹកនាំប៉ះពាល់ដល់ជីវិតឯកជនរបស់ពួកគាត់។
ចំពោះលោក អ៊ីចីរ៉ា គាត់នឹងត្រូវឆ្លើយបំភ្លឺអំពីសកម្មភាពរបស់គាត់ ក្រោយពីទទួលបានព័ត៌មានថាគាត់បានស៊ើបអង្កេតយ៉ាងដិតដល់អំពីជីវិតឯកជនរបស់បុគ្គលដទៃទៀត។ ក្រុមហ៊ុននឹងត្រូវផ្តល់អាទិភាពដល់ការបញ្ជាក់ពីការពិតដែលត្រូវបានរាយការណ៍ ជាជាងការបដិសេធនូវខ្លឹមសារនៃសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់សហជីព។ ខ្ញុំបានរៀបចំបញ្ជីនៃចំណុចដែលត្រូវឆ្លើយ។ ឥឡូវនេះ សូមបំពេញផ្នែកសំណួររបស់ក្រុមហ៊ុន។
លោក Ichikawa តើករណី washino kokan ក៏គ្មានមូលដ្ឋានពិតដែរឬទេ?
